เรื่องสั้นขยันเขียน

                   หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่ผมอยากจะเขียนมากมานานมากแล้วทุกครั้งที่นึก ก็มักจะต้องนึกต่อเสมอว่าสักวันต้องเขียนถึงมันแต่ก็ไม่มีเวลาถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดสักที นานเข้าผมก็ลืมพอนึกได้ก็จะ อืม....ต้องเขียน ๆ เป็นแบบนี้มาหลายหนหลายเดือนเลย จนวันนี้ระหว่างดู TV ผ่านระบบประเมินคุณภาพสื่อ (http://www.me.in.th/Live/) ทางเน็ต ข้าง ๆ แม่ก็เปิด TV ที่เป็น TV เครื่อง แล้วผมก็เปิดหน้าของ EXTEEN BLOG ไป ในใจก็นั่งนึกว่าเราจะเขียนหัวข้ออะไรต่อไปดี วันนี้ก็ขี้เกลียจพิมพ์เอาไว้วันหลัง แต่แล้วมันก็แวบเข้ามาในสมองก้อนเท่าหินใหญ่ ๆ ของผม (เฮ้ย...ว่าจะขี้เกลียจพิมพ์) เอาล่ะนึกได้แล้วเดี๋ยวลืม เรื่องที่ผมจะเล่ามันก็ไม่มีอะไรมากหลอกครับ (แต่เขียนนำเรื่องไปยาวเลย 555 ) อยากให้มันดูเยอะ ๆ ครับไม่ใช่อะไร

                   มาเริ่มกันเลย ด้วยการดำเนินชีวิตของเราและเคยมีใครหลาย ๆ คนเคยบอกไว้ว่าชีวิตเราทุกวันนี้มันรีบร้อนมาก ๆ (ไม่ได้ทุกคนครับ) รีบร้อนจนลืมสังเกตุอะไรไป ลองนึกดูครับว่าตัวเราเองยังมีชื่อ วันเดือนปีเกิด พ่อแม่ ญาติ ๆ คนรู้จัก ความชอบไม่ชอบ เป็นต้น(ยังมีอีกมากมาย) แล้วเราไม่ลองนึกบ้างหรือว่าก้อนหินเล็ก ๆ ที่เราเตะมัน จามชามช้อนซ้อม มันจะชื่ออะไร เกิดเมื่อไหร่ (อ้าวจะบ้าหรือ จะให้ไปถามมันหรือไง) เปล่านะครับไม่ได้ให้คุยกับมันเดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าบ้าเปล่า ๆ แต่ที่ผมอยากบอกก็คือ ให้สงสัยบ้างว่ามันผลิตยังไง ควรใช้กับอาหารรสเปรี้ยวไหมทนความร้อนได้มากเท่าไร ก้อนหินนี้ลักษณะแบบนี้มันเป็นหินอัคนีนิแต่ปกติมันไม่น่าจะมาอยู่ตรงนี้เลยนิหว่า แล้วทำไมถ้วยซุปต้องมีสองหูกับถ้วยกาแฟมีหูเดียวเวลาเข้างานสังคมมันมีขั้นตอนที่การใช้ยังไง ปลาที่เรากินทุกวันมันเป็นปลาอะไรกินแล้วจะตายไหมเนีย แล้วทำไมต้นไม้ที่เราดูแลอย่างดีทุกวันมันใบร่วงเอาร่วงเอาจะหมดต้นแล้ว เป็นต้น(ยังมีอีกมากมาย) ของทุกอย่างที่อยู่บนโลกนี้มันมีเหตุผลและเรื่องราวของมันไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่แต่มันก็คือเหตุผล(คนเราทุกคนก็มีเหตุผลที่เขาเป็นเช่นกัน) บางครั้งก้อนหินที่เราเตะมันอาจจะมีเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่กว่าที่คุณคิดหรือที่คุณเป็นหลายเท่าก็ได้นะครับ เพียงแค่เราสงสัยและหาคำตอบมันอาจจะเป็นความรู้ใหม่ ๆ ที่ทำให้คุยอึ่ง หรือทำให้คุณปลอดภัยกว่าเดิม หรือทำให้เราเข้าใจจิตใจคนอื่น หรืออาจจะเอาไปเล่าอวดใคร ๆ ได้เลยก็ได้นะครับ

              ในโอกาศช่วงปีใหม่ของใครหลาย ๆ คน คนโดยส่วนมากก็ต้องชวนญาติพี่น้อง เพื่อน ๆ หรือแฟนไปเที่ยวกันไม่ตามสถานที่ ๆ มีการจัดงานทั่วไปในประเทศหรือที่ต่างประเทศ และก็คงมีทั้งที่เดินทางเองหรือไปด้วยยานพาหนะสาธารณะ วันนี้ผมคงไม่ได้มาแนะนำสถานที่ ๆ จะให้ไปเที่ยวกันหรือมาเตือนให้ระวังมิจฉาชีพที่จะแฝงตัวมาฉวยโอกาศตอนทุก ๆ คนกำลังสนุกสนาน เพราะปีนี้ก็เป็นปีที่ผมไม่ได้ไปเที่ยวไหนอยู่บ้านจะว่าเฉย ๆ ก็ไม่เฉยเพราะทำความสะอาดทั้งบ้านตั้งแต่ชั้นบนสุดยันชั้นล่าง และมีเหตุหลาย ๆ ประการที่ทำให้กระผมต้องอยู่บ้านคนเดียว  ขอย้ำว่าคนเดียวจริง ๆ  และในเหตุผลทั้งหมดก็มีหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ผมอยากอยู่บ้านก็คืออยากที่จะฟังรายการวิทยุ โดยส่วนตัวผมรายการนี้ไม่ใช่รายการวิทยุที่ผมฟังประจำ หรือเป็นรายการที่จัดขึ้นเพื่อนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ แต่ก็ถือเป็นการนับถอยหลังแบบหนึ่งนั้นคือ การนับถอยหลังสู่การปิดสถานีครับ   โดยส่วนตัวผมสถานีนี้เป็นสถานีที่เปิดเพลงเพาะที่สามารถจะนั่งฟังเพลงได้ทั้งวันพร้อม ๆ กับการทำงาน(ถ้าเจ้านายไม่ว่า) และก็มีกิจกรรมที่น่าสนใจให้เข้าร่วมกิจกรรมด้วย ก็อย่างที่บอกครับว่าผมไม่ได้เป็นแฟนประจำสถานีนี้แต่ผมก็เสียดายที่คลื่นวิทยุดี ๆ ต้องหายไปจากหน้าปัดวิทยุ และประจวบเหมาะกับที่ผมต้องอยู่บ้านคนเดียว พอนั่งนึก ๆ ไปการนับบถอยหลังสู่ปีใหม่นั้นก็ไม่ใช่สิ่งดีเสมอไป อย่างเช่นสถานีนี้ที่ต้องปิดตัวเองลง การนับถอยหลังนั้นก็มีความหมายถึงการหมดไปของสิ่งหนึ่งเช่นกัน แล้วก็อย่าลืมครับว่าความสุขของเราที่เราไปเที่ยวนั้นอาจจะแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยของใครบางคนถึงมันจะเป็นหน้าที่ของเขาก็ตาม ถ้าไม่เป็นไรมากก็ขอบคุณเขาด้วยคำพูด ในใจหรือง่าย ๆ ก็คือการสร้างขยะให้น้อย ๆ แล้วกันครับ ส่วนผมก็ต้องอยู่กับความเหงาเล็ก ๆ ที่คลื่นนี้ได้ปิดไปกับความสุขมากมายที่จะได้เข้าสู่ปีใหม่

               วันที่ 1 มกราคม(วันต่อมา) ผมได้เปิดไปฟังรายการวิทยุคลื่นเดิมในใจก็คิดไปว่าคงจะได้ฟังเสียงซ่าส์ ๆ ที่จะทำให้ผมรู้สึกเศร้าอีกนิดหน่อยก็ที่จะตั้งคลื่นใหม่มาแทนที่แต่กลับไม่ใช่ มันกลายเป็นรายการวิทยุที่ไม่ใช่คลื่นเดิมอีกต่อไปในใจก็นึกไปว่าอะไรเนียมาแย่งคลื่นกันแบบนี้เลยหรือ แต่ผมก็คงไม่โทษเขาหลอกครับเพราะทุกอย่างมันก็ต้องมีเหตุผลของมัน แต่ถ้าใครสนใจจะฟังคลื่นเดิมก็เข้าเว็บ http://listen.virginradiothailand.com/soft ที่ไม่มีดีเจเปิดเพลงไปตลอดวัน หรือจะเปิดไปที่ FM 90.00 ถึงจะไม่ใช้ชื่อคลื่นเดิมแต่ก็เป็นดีเจคนเดิมที่เปิดเพลงเพาะเช่นเดิมเอาก็แล้วกันครับ  

บทความแรกของผมคงเป็นการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ครับ ขอให้พรอันประเสริฐของสิ่งศักดิ์สิทธิ์

อำนวยพรให้ทุกคน มีความสุขในปี 2552 คิดอะไรส่งความปรารถนาเจอแต่สิ่งดี ๆ ครับ ส่วนสิ่งอะไรที่

ไม่ดีก็ขอให้ทิ้งไว้กับปีเก่าแต่อย่าลืมเอาข้อผิดพลาดมาแก้ไขด้วยนะครับ อะไรที่ตั้งใจแต่ยังไม่ได้ทำก็

ขอให้ทำสำเร็จครับ  ใครที่เดินทางไปเที่ยวไหนก็ขอให้ปลอดภัย แต่พรอะไรก็คงไม่ดีเท่ากับการที่เรา

มีสติตลอดเวลาครับ